Een voor een stijgen en dalen de vliegtuigen op Narita Airport. Vanuit mijn hotelkamer raam kijk ik uit op de locatie waar ruim 4 maanden geleden mijn reis begon. Niet geheel zeker over wat ik kon verwachten van Japan begon ik aan mijn stage. Inmiddels heb ik kennisgemaakt met een van de meest diverse landen ter wereld. Van de ontspannen parken en boeddhistische tempels tot ultra-hyper j-pop wereld Akihabara. Van zakenmannen strak in het pak tot schoolmeisjes met bijbehorende uniformen, allemaal samengedrukt in de drukke Japanse treinen. Het land waar een zelfverklaard vishater, octopus heeft leren eten, uiteraard met stokjes! Een plek waar respect voor ouderen hoog in het vaandel staat, maar tegelijk een rem op de groei van het conservatieve land zet. Een land dat eigenlijk iedereen gezien moet hebben, al is het maar om aan te tonen dat er niet slechts bizarre ideeën en voorwerpen vandaan komen.
Maar na 4 maanden komt er een eind aan dit mooie avontuur. Met pijn in het hart neem ik afscheid van de vele vrienden die ik hier gemaakt heb. Ik ga de lunchgesprekken waarbij culturele verschillen werden besproken, en natuurlijk de vele feestjes, erg missen.
Een ding weet ik zeker, ooit zal ik weer terugkeren naar het land van de reizende zon.
Sayonara Japan!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten