Het begon allemaal in de zomer van 2009. Zoals zo vaak zocht ik nieuwe muziek op youtube voor mijn als maar uitbreidende verzameling. Als door het lot bepaalt kwam ik terecht bij J-Pop, Japanse popmuziek (ik zal hier in een latere blog, nog dieper op in gaan). Vanaf het eerste moment was ik verslaafd. Na de muziek volgde Japanse games, manga (strips), anime (tekenfilms) en tenslotte ook de Japanse cultuur in het algemeen. Dat was het moment dat ik voor mezelf besloot dat ik naar Japan wou mocht de mogelijkheid zich voor doen.
Fast forward naar januari 2013. Ik was inmiddels begonnen aan mijn master medische biotechnologie en stond op het punt om mijn afstudeerstage te gaan regelen. Ineens schoten mij de woorden binnen van mijn bachelor-thesis begeleider aan de vakgroep virologie "Wouter, als je straks op stage gaat, wijs op de landkaart waar je heen wil, en wij gaan het regelen". Ik dacht, dit is mijn kans, nu kan ik eindelijk naar het land waar ik altijd al heen wou. Japan. En zo geschiedde, na veel heen-en-weer gemail had ik een stageplek bij het National Institute of Infectious Diseases (NIID) in Tokyo. Wat volgde was vooral veel geregel. Persoonlijke gegevens, bankafschriften, fotos een medische verklaring, alles wouden ze van me weten voordat ik een visum kreeg. Toen moesten er natuurlijk nog verzekeringen, een kamer en een vliegticket geregeld worden.
Fast forward naar januari 2013. Ik was inmiddels begonnen aan mijn master medische biotechnologie en stond op het punt om mijn afstudeerstage te gaan regelen. Ineens schoten mij de woorden binnen van mijn bachelor-thesis begeleider aan de vakgroep virologie "Wouter, als je straks op stage gaat, wijs op de landkaart waar je heen wil, en wij gaan het regelen". Ik dacht, dit is mijn kans, nu kan ik eindelijk naar het land waar ik altijd al heen wou. Japan. En zo geschiedde, na veel heen-en-weer gemail had ik een stageplek bij het National Institute of Infectious Diseases (NIID) in Tokyo. Wat volgde was vooral veel geregel. Persoonlijke gegevens, bankafschriften, fotos een medische verklaring, alles wouden ze van me weten voordat ik een visum kreeg. Toen moesten er natuurlijk nog verzekeringen, een kamer en een vliegticket geregeld worden.
Uiteindelijk is het nu dan toch bijna zover. Nog 1 week. 7 dagen tot het grootste avontuur wat ik tot nu toe in mijn leven ga meemaken.
Op dit blog zal ik jullie alles vertellen over wat ik meemaak in Tokyo. Cultuur, natuur, architectuur en wat ik dan ook tegenkom.
In de tussentijd kunnen jullie nog luisteren naar een nummer dat ik bijna 2 jaar geleden gemaakt heb, geïnspireerd door Tokyo genaamd: Tokyo Backstreets. Nog 1 weekje...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten