Vlucht en een nieuwe kamer

31 Maart 2014 was het dan zover, de dag dat ik naar Tokyo vloog. Na het afscheid van pap en mam op Schiphol begon het lange wachten tot het moment dat we mochten boarden. Aan boord van het vliegtuig bleek dat ik naast een Japans jongetje (8-9 jaar) en zijn moeder zat. Visioenen van een reis vol geschreeuw en gekloot drongen zich aan me op. Na enkele uren rustig op zijn DS te hebben gespeeld viel het kereltje echter in slaap, en aangezien er ook weinig turbulentie was had ik toch een aangename reis. Het eerste wat ik van Japan te zien kreeg waren de prachtige Japanse Alpen.

Nadat ik bij immigratie mijn 'residence card' had gekregen en mijn tas had opgehaald vertrok ik per 'Limousine Bus' naar Tokyo. Hoewel deze bus alles behalve een limousine was, was de reis toch aangenaam en kreeg ik direct al een mooi overzicht van de verschillende kanten van Japan. Aan de ene kant gigantische bergen en dalen met pittoreske boerderijtjes en bloeiende Sakura bomen en aan de andere kant het hectische volgepakte stadsleven. Eenmaal aangekomen bij Shinjuku Station (het drukste treinstation ter wereld met 3.6 miljoen mensen per dag) vond ik vrij eenvoudig de weg naar de makelaar waar ik mijn kamer huur. Na het ondertekenen van een hele rits aan verklaring kreeg ik uitleg over het ingewikkelde vuilnis sorteer systeem. Ik snap het nog steeds niet helemaal, maar het lijkt met gekleurde zakken te werken. Na de huur te hebben betaald en mijn sleutel in ontvangst te hebben genomen kon ik terug naar het eerder genoemde Shinjuku Station om de reis naar mijn kamer te vervolgen. Ik had op internet gelezen dat je voor het OV in Tokyo prepaid cards kon gebruiken. Aangezien mij dit een makkelijk systeem leek stapte ik de eerste de beste kiosk binnen en vroeg om zo'n kaart. De vrouw keek mij vragend aan en al gauw snapte ik dat ze geen Engels verstond. Aangezien mijn Japans nog niet al te best is besloot ik het te gaan vragen bij een geldwissel kantoor. Het meisje hier verwees mij door naar een ander loket waar het mij uiteindelijk lukte om een pas te bemachtigen. De reis verliep verder vlot aangezien ik een gedetailleerde beschrijving had gekregen van de makelaar om bij mijn kamer te komen. Nadat ik mijn 20kg zware tas de heuvelachtige weggetjes had opgesjouwd kwam ik dan, na een reis van ruim 16 uur, aan bij mijn kamer. De kamer is niet groot, maar ruim genoeg om 4 maanden door te brengen. Er zit een keukentje in met gasstel, magnetron en oventje. De badkamer heeft (uiteraard) een toilet, douche en mini-bad. Verder staat er een tv, airco en zelfs een wasmachine.

De dag eindigde echter in mineur. De jetlag in combinatie met een tekort aan eten en drinken zorgde ervoor dat ik ziek naar bed ging. Gelukkig ben ik na een nachtje goed slapen weer herstelt en hoop ik jullie binnenkort weer nieuwe verhalen te kunnen vertellen.