De Meiji tempel werd in de jaren 20 van de vorige eeuw gebouwd ter nagedachtenis aan keizer Meiji en zijn vrouw keizerin Shōken voor de rol die ze speelden tijdens de zogenaamde Meiji-restauratie. Tijdens deze periode van industrialisatie veranderde Japan van een verdeeld land geregeerd door krijgsadel in een modern 'Westers' land verenigd onder de keizer. Tijdens de 2e wereldoorlog werd de tempel kapot gebombardeerd maar in 1958 werd de gerestaureerde tempel weer geopend. Het pad naar de tempel begint bij een 'torii', of poort, die de mensenwereld scheidt van de godenwereld.
Nadat ik onder de poort ben doorgelopen kom ik bij een 'temizuya'. Dit is een soort waterbassin waar je je moet wassen voordat je de tempel betreed. Dat wassen gaat wel op een speciale manier. Met de grote houten lepel was je eerst je linker hand, vervolgens was je je rechter hand en tenslotte neem je wat water in je hand waarmee je je mond uitspoelt.
Eenmaal gewassen kan ik het tempelcomplex betreden. Nadat ik onder de grote houten ingang ben doorgelopen kom ik aan op het plein voor de hoofdtempel. De meeste mensen komen naar deze tempel om te wensen voor geluk, bijvoorbeeld voor een tentamen. Ze doen dit door het schenken van ¥5 gevolgd door hun gebed. 5 (go) ¥ (en), goen (ご縁) betekend namelijk ook geluk. Naast de tempel staat een houten constructie waaraan een enorme hoeveelheid houten plankjes hangt. Op deze houten plankjes, 'ema' in het Japans, schrijven mensen hun wensen in de hoop dat deze uitkomen. Als ik de tempel wil verlaten wordt mijn aandacht getrokken door een stoet met mensen in traditionele kleding. Aan de gelukkige man en vrouw vooraan de stoet te zien is het een trouwerij. Helaas zag ik het te laat waardoor ik er geen foto's van heb.
Buiten het tempelcomplex staan twee enorme stellages met vaten. Aan de ene kant sake vaten, geschonken door sake brouwers uit heel Japan, en aan de andere kant vaten wijn, geschonken door chateaus uit heel Frankrijk (de keizer was namelijk een groot wijnliefhebber).
Nadat ik de tempel heb bezocht besluit ik een kijkje te nemen in de binnentuinen. Hoewel deze al uit de 16e eeuw stammen en eigendom waren van Katō Kiyomasa is het grootste gedeelte aangelegd door keizer Meiji voor zijn vrouw keizerin Shōken zodat zij hier kon ontspannen. Zo is er een theehuis en een vijver waar Koi karpers zwemmen. Verder zijn er rijstvelden en is er de Kiyomasa waterbron.
Na de binnentuinen is het tijd voor iets compleet anders. Ik begin langzamerhand trek te krijgen en besluit daarom een dubbele espresso en chocolade parfait te gaan eten in de wijk Harajuku. Harajuku staat bekend als het modecentrum van Japan. Er zitten dan ook veel internationaal bekende kledingwinkels zoals 'Forever 21' en 'Zara'. Daarnaast zitten er echter ook veel winkeltjes die de meer typische Japanse stijlen verkopen als Lolita en Visual kei.
![]() |
| In een dure wijk ook dure auto's. |



















Indrukwekkend. Heb je zelf ook nog iets gewenst?
BeantwoordenVerwijderenJa, misschien een beetje voorbarig, maar dat ik ooit weer terug mag keren naar Tokio ^^
Verwijderen