Akihabara: Otaku wonderland

Otaku: iemand die obsessievelijk fan is van anime en/of manga. Oorspronkelijk had deze term in Japan een negatieve betekenis en werd gebruikt voor dikke asociale tieners die alleen op hun kamer naar anime (animatiefilms) zaten te kijken of alleen maar hun nieuwste manga (strip) lazen. Recentelijk is de term echter minder negatief geworden en is een meer algemene benaming voor iemand die (gewoon) fan is van anime, manga, J-pop en/of Japanse videogames. Aangezien ik ook binnen deze categorie val was het niet meer dan logisch dat ik een bezoekje zou brengen aan de wijk Akihabara. Akihabara, ook wel 'Electric Town' genoemd, is DE elektronica wijk van Tokyo. Deze specialisatie ontstond toen zwarte markt handelaren in radio onderdelen hier na de 2e wereldoorlog hun waar gingen verkopen. Sinds de jaren '80, rond de tijd dat de eerste computers werden verkocht, is de wijk zich echter ook gaan specialiseren in de otaku cultuur met de verkoop van anime, manga en videogames. De wijk is ook de thuisbasis van J-pop supergroep AKB48. Deze idoolgroep met 48!!!! leden treed dagelijks op en heeft zelfs een eigen themacafé.

Maar laat ik gaan vertellen over mijn eigen bezoek aan Akihabara. De eerste plek die ik bezocht was elektronicawinkel Yodobashi. Dit 9 etages tellende gebouw verkoopt werkelijk elk elektronisch apparaat en onderdeel dat je nodig kan hebben. Computers, telefoons, televisies, radio's, faxen, airco's, keukenapparatuur, kabeltjes, hoesjes, muziekinstrumenten, videogames, koptelefoons, je kan het zo gek niet verzinnen of ze hebben het. Waarschijnlijk hebben ze zelfs een kabeltje om je magnetron met je stereo te verbinden ;)

Na mij vergaapt te hebben aan al deze mooie elektronische spulletjes was het tijd om naar de hoofdstraat te gaan van Akihabara, Chuo dori. Deze straat is het hartje van otaku land, en doet qua grote gebouwen met reclames denken aan Times Square in New York. Het verschil is dat deze plek nog net een stukje hyperder is. Overal flitsen de reclames van de nieuwste anime series voorbij, terwijl de klanken van J-pop muziek uit de speakers van de arcadehallen knallen.

De volgende winkel die ik bezocht had net zo goed een museum kunnen zijn. Super Potato, zoals de zaak heet, specialiseert zich in oude 2e-hands videogames en consoles. Als je een obscuur spel zoekt dat ergens begin jaren '90 uitkwam voor de Nintendo SNES of Sega Mega Drive is de kans groot dat je die hier nog kan vinden. Nostalgische gevoelens kwamen bij mij boven bij het zien van rijen Gameboy en Nintendo 64 games, waar voor mij indertijd het gamen mee begon.

Na deze 'trip down memory lane' vervolgde ik de hoofdweg en liep één van de vele Sega arcadehallen binnen. Op de eerste 2 verdiepingen van dit gebouw kwam ik bekende arcade kabinetten tegen zoals grijpers (waar van allerlei anime-gerelateerde spullen te winnen zijn), racestuurtjes en schietspellen. Een verdieping hoger werd fanatiek tegen elkaar gevochten in allerlei soorten vechtspellen zoals Tekken. Nog een verdieping hoger stonden de muziek kabinetten, waaronder veel bekende van maker Bemani zoals Beatmania en Dance Dance Revolution. Alleen al het kijken naar hoe de Japanse jongeren deze spellen spelen is verbazingwekkend. Armen en benen bewegen zo snel dat ze amper nog te volgen zijn. Om een idee te krijgen hoe het in die hal klonk kan je het best even naar het onderstaande nummer luisteren. En dat dan uit tientallen kasten tegelijk.

Om mijn oren even bij te laten komen verliet ik de arcadehal en liep ik vervolgens rustig verder de straat af naar mijn volgende bezienswaardigheid.

Mijn laatste stop was bij een winkel genaamd Mandarake. Hoewel het gebouw er aan de buitenkant behoorlijk saai uitzag, helemaal in vergelijking met de omliggende gebouwen, was het van binnen een waar anime/manga paradijs. Alles wat ook maar iets met anime of manga te maken heeft was hier verkrijgbaar. Uiteraard de anime en manga zelf, maar ook de soundtracks, beeldjes, sleutelhangers en hoofdkussens. En ja, ze hadden zelfs een complete afdeling met ero manga en anime (in het westen beter bekend als 'hentai', oftewel de pornografische variant van manga en anime).

En toen was het alweer tijd om huiswaarts te keren. Maar Akihabara is een plek waar ik zeker nog een keer terug ga komen. Dit keer met een stapel ¥100 muntstukken om te verspelen in de arcades.
Nou vooruit dan, nog één gebouw met anime reclame om af te sluiten.