Kersenbloesem

Het is iets frisser dan verwacht, maar gelukkig schijnt te zon wanneer ik zaterdagmiddag richting het Kunitachi station loop. Ik ben op weg naar Yoyogi park om daar naar de bloeiende Sakura bomen te gaan kijken. De Sakura, kersenbloesem in het Nederlands, is een bloem die aan verschillende bomen van het geslacht Prunus groeit. De bloem staat symbool voor de vergankelijke schoonheid, aangezien hij maar heel kortstondig bloeit, en is overal in de Japanse cultuur terug te vinden. Na de vele buien van afgelopen week hoop ik dat er nog wat bloesem te zien is. Ik stap het Harajuku station uit en loop Yoyogi park in waar ik een breed grindpad volg dat aan weerszijden geflankeerd wordt door hoge loofbomen. Nadat ik onder een torii poort ben doorgelopen blijkt de weg te leiden naar de Meiji tempel. Hoewel ik deze tempel graag wil zien heb ik maar beperkte tijd tot het donker word en daarom besluit ik mijn weg te vervolgen.

Na een tijd rond te hebben gedoold tussen de hoge bomen kom ik aan bij een groot grasveld waar een aantal mensen op kleedjes zit, bij kale bomen. Zou ik dan toch te laat zijn? Zou de bloesem al gevallen zijn?

Nadat ik wat verder rondgekeken heb besluit ik terug te lopen naar de ingang van het park. Hier zie ik een enorme mensenmassa de hoek om lopen. Benieuwd of deze mensen misschien ook op zoek zijn naar Sakura besluit ik aan te sluiten in de file. Mijn intuïtie blijkt juist, en wat ik om de hoek zie doet mijn mond bijna open vallen. Het lijkt wel of heel Tokyo naar dit park is gekomen voor Hanami, oftewel, bloem kijken. Voor deze traditie die al uit de achtste eeuw stamt verzamelen mensen zich op kleedjes onder de Sakura om daar te genieten van de bloesem, en de alcohol. Het hele gebeuren doet mij denken aan een mengeling van Koninginnedag en Bevrijdingsdag. Overal schalt muziek uit speakers, er word gesport, gedanst en gefeest. Lange rijen hopen zich op voor de enkele toiletten die het park rijk is terwijl een bonte stoet aan voorbijgangers over de paden paradeert. Jongens met Final Fantasy-achtig piekhaar, meisjes met kleine rokjes en nog kleinere hondjes, toeristen, iedereen is op dit spektakel afgekomen.

Na nog wat verder te hebben rondgelopen en enkele foto's te hebben gemaakt besluit ik huiswaarts te keren, nog steeds verbaasd over het massale gebeuren, met de melodie van het traditionele liedje Sakura in mijn hoofd.