Om 11 uur 's ochtends had ik met een collega van het NIID afgesproken op het station van Tachikawa, een stad pal naast mijn eigen woonplaats Kokubunji. Nadat ik op het station mijn collega en haar man ontmoette liepen we naar Showa Memorial Park. Aan het eind van de 2e wereldoorlog werd deze plek door het Amerikaanse leger als uitvalsbasis gebruikt. In 1983 werd het park gebouwd ter ere van het 50-jarig jubileum van Keizer Shōwa (Hirohito). Het is een groot park met verschillende stijlen waaronder natuurlijk traditioneel Japans, maar het park bezit ook een stuk met erg Hollandse tulpen (die helaas al uitgebloeid waren).
In het park was ook een theehuis waar we traditionele Japanse bittere thee (matcha) dronken. Hiervoor worden de theeblaadjes eerst erg fijngemalen waarna kokend water wordt toegevoegd. Vervolgens wordt het mengsel erg snel geklopt tot een cappuccino-achtige substantie ontstaat. De bittere thee vormde een mooie combinatie met de zoete snack die erbij geserveerd werd.
De uitgestrekte grasvelden die het park rijk is werden drukbevolkt door spelende kinderen en picknickende families aangezien 5 Mei Kinderdag is. Op deze dag (voorheen jongensdag) wordt de bijzondere persoonlijkheid en de vrolijkheid van kinderen gevierd. In gezinnen met jongens wordt een miniatuur samoerai harnas opgesteld in de hoop dat de jongens opgroeien om net zo groot, sterk en bijzonder als de betreffende samoerai te worden.
Nadat we het park hadden verlaten gingen we naar een eettent om te lunchen. De lunch bestond uit Ramen, traditionele Japanse noodlesoep, bestaande uit een visbouillon met daarin: noodles, reepjes varkensvlees, ui en gedroogd zeewier. Erg lekker en weer eens wat anders dan een boterham met pindakaas.
Met gevulde magen liepen we vervolgens naar de grote bioscoop van Tachikawa. Helaas was Spiderman 2, de enige Engelstalige film, net begonnen. Aangezien mijn Japans (nog) niet al te best is besloten we om dan maar verschillende warenhuizen te bezoeken. Na nog een lekker kopje koffie genuttigd te hebben was het tijd om afscheid te nemen.
Eenmaal thuis genoot ik nog van een typische Kinderdag snack: de Miso An Kashiwa Mochi. Deze rijstcakjes, gevuld met een zoete witte bonen vulling, zijn gewikkeld in eikenbladeren. De bladeren staan symbool voor het goede opgroeien van het kind, aangezien oude eikenbladeren pas vallen wanneer de nieuwe blaadjes groeien. Ondanks dat ik nu weet dat mijn appartement niet als een eikenblad omvalt bij een aardbeving, hoop ik morgen toch wat ontspannender op te staan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten